سرجايش نيست،

هيچ

در اين بى نظمى مطلق،

تقلايم ديدنيست

دست و پا مى زنم

بهر چه؟

نمى دانم خود

در اين عصر احتمالات،

هيچ چيز حتمى نيست

ليك حتم دارم من

كه جهانم اين نيست

سوگند راسخ

٢٦ خرداد ١٣٩٦

گورستانى با هزاران قبر
و هزاران قبر با ميليون ها حرف
در من مدفون است
براى هر بار لب گشودن،
نبش قبر بايد كرد
سنگِ سخت را بشكنم
كفن از حرف مى دَرَم
گلاب خواهم پاشيد
و جنازه ها جان مى گيرند
تنها اگر تو مسيحايى دَمَت را بدمى...

سوگند راسخ

١٠ مرداد ١٣٩٦